Cementy polikarboksylowe

Cementy polikarboksylowe stanowią połączenie właściwości mechanicznych cementu fosforanowego z tolerancją tkankową cementu tlen- kowo-cynkowo-eugenolowego. Zastosowanie mają takie same jak cementy fosforanowe. Główną ich zaletą jest adhezja do szkliwa i zębiny. Niedogodnością jest konieczność dokładnego porcjowania proszku i płynu, których stosunek powinien się kształtować 1,5 : 1, krótki czas pracy i konieczność bardzo starannego oczyszczania powierzchni zęba w celu uzy-skania połączenia chemicznego cementu z tkankami zęba.

Dobies i Owsiejko podają następujące informacje dotyczące klinicz- czasem do wykorzystania, waha się od 2 do 4 minut. Czas wiązania różni się w zależności od rodzaju cementu i temperatury otoczenia. W środowisku jamy ustnej mieści się on w granicach od 3 do 6 minut. W okresie tzw. czasu do wykorzystania cement powinien być dokładnie rozprowadzony po wewnętrznych ściankach wkładu czy korony. Konieczne jest także pokrycie cienką warstwą wnętrza ubytku lub powierzchni zęba filarowego. Również w tym okresie proteza stała powinna być dokładnie umieszczona na zębie lub zębach oraz do nich dociśnięta, ale bez wywierania nadmiernego ucisku.

Koyano i współprac, przeprowadzili badania mające na celu ustalenie optymalnej techniki cementowania protez stałych. We wnioskach zalecają dociskanie protezy stałej palcami z zastosowaniem ręcznej wibracji pionowej, bezpośrednio po umieszczeniu uzupełnienia na zębie. W czasie wiązania cementu poleca się kontynuowanie ucisku na protezę, a po jego utwardzeniu przystąpienie do usuwania nadmiarów. Kieszonki dzią- słowe, przestrzenie międzyzębowe i zęby sąsiednie powinny być starannie oczyszczone z resztek cementu. Pozostawienie ich może stać się przyczyną stanów zapalnych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>