Category Dentysta

Indywidualne korony

Do tego badania wymagana jest większa ilość płynów, co ma na celu uzyskanie mieszaniny o rzadkiej konsystencji. Zasadą jest oszlifowany ząb musi być natychmiast pokryty koroną ochronną. Sposób postępowania jest wówczas następujący. Przed przystąpieniem do opracowania zęba czy zębów pobiera się wycisk masą alginatową lub silikonową. Wycisk alginatowy musi być przechowywany w zamkniętym pojemniku wyścielonym wilgotną ligniną w celu zapobieżenia jego deformacji. Po oszlifowaniu zęba, do jego odbicia w wycisku nakłada się ciasto akrylowe i wycisk wprowadza do jamy ustnej, mocno dociskając do łuku zębowego. Wycisk razem ze wstępnie uformowaną w nim koroną wyjmuje się w czasie kiedy akryl jest jeszcze plastyczny, ale się już ł.T*tX7Lllis W i O nrUrc^fnl-nr, T«1»- ~ T1″U -111.: -1 1 – stopniowe dodawanie proszku do płynu i dokładne jego rozcieranie. Czas mieszania może być różny, zależnie od wskazań producenta. Phillips wymienia cztery czynniki mogące mieć wpływ na czas wiązania:

Czytaj Dalej

Po nakropleniu płynu na płytkę

Po nakropleniu płynu na płytkę, buteleczka powinna być natychmiast szczelnie zamknięta w celu uniknięcia zmiany proporcji składników, bardzo starannie dobranych przez producenta. W zależności od tego czy buteleczka znajduje się w środowisku suchym czy wilgotnym, ilość wody może się w płynie zmniejszać lub zwiększać, co wpływa niekorzystnie na jakość cementu i czas jego wiązania.

Czytaj Dalej

Glantz i Nyman

Glantz i Nyman uważają, że protezy stałe są dla pacjentów ze zredukowanym podparciem ozębnowym bardziej korzystne niż protezy ruchome. Uzasadniają to tym, że proteza stała (most) zapewnia większą sztywność konstrukcji i lepsze rozłożenie sił na zachowaną ozębną niż proteza ruchoma. Prawidłowo zaprojektowany i wykonany most będzie szynował ruchome, resztkowe uzębienie i w ten sposób zachowywał jego zdolność do czynności żucia. Zdaniem cytowanych autorów, u pacjentów z niewielką liczbą dobrze osadzonych zębów korzystniejsze jest wykonanie protezy ruchomej, gdyż niesie to mniejsze ryzyko pękania długiego przęsła mostu czy odcementowywania się koron od filarów. Wymienieni autorzy swoje twierdzenia opierają na obserwacji ponad 300 mostów użytkowanych od 5 do 8 lat przez pacjentów z parodontopatia- mi. W żadnym przypadku nie stwierdzono utraty filaru na skutek nasilania się choroby przyzębia. Należy jednak podkreślić, że wszyscy pacjenci przechodzili okresowe (co 3-6 miesięcy) kontrole lekarskie, mieli usuwany kamień i płytkę nazębną oraz utrzymywali bardzo dobrą higienę jamy ustnej.

Czytaj Dalej

Pastępowanie

Pastępowanie. Na szklaną płytkę nakłada się proszek i w pewnej odległości od niego nakrapla płyn. Nie jest dokładnie określona proporcja proszku do płynu, gdyż zależy ona od celu, jakiemu ma służyć cement. Do osadzania wkładów i koron wymagana jest większa ilość płynów, co ma na celu uzyskanie mieszaniny o rzadkiej konsystencji. Zasadą jest stopniowe dodawanie proszku do płynu i dokładne jego rozcieranie. Czas mieszania może być różny, zależnie od wskazań producenta. Phillips wymienia cztery czynniki mogące mieć wpływ na czas wiązania:

Czytaj Dalej

Most

Most jest protezą wkomponowaną trwale w łuk zębowy i przenoszącą siły żucia w sposób fizjologiczny, tj. poprzez ozębną zębów filarowych na kość. W związku z tym zarówno wydolność żucia, jak i adaptacja do tych uzupełnień są znacznie lepsze niż w przypadkach protez ruchomych. Mosty z uwagi na ich walory czynnościowe, estetyczne i wygodę dla pacjenta powinny być stosowane do odbudowy częściowych braków uzębienia w tych wszystkich przypadkach, w których warunki w jamie ustnej na to pozwalają.

Czytaj Dalej

Nieprawidłowe położenie zębów

– b) zaburzenia w poprzecznych stosunkach łuków zębowych w odcinku przednim lub bocznym zgryz krzyżowy przedni lub boczny,

– c) zaburzenia stosunków pionowych łuków zębowych, np. nadmiernie głębokie zachodzenie zębów, nadmierne odsunięcie powierzchni językowych zębów górnych od powierzchni wargowych zębów przednich dolnych oraz połączenie tych dwóch wad do tej grupy można zaliczyć brak kontaktów pomiędzy zębami przeciwstawnymi żuchwy i szczęki, czyli tzw. zgryz otwarty występujący najczęściej w odcinku przednim i charakteryzujący się występowaniem szpary pomiędzy brzegami siecznymi zębów przednich, podczas gdy zęby boczne są w zwarciu.

Czytaj Dalej

Mondelli

Mondelli i współprac, badając przy użyciu radioaktywnego izotopu szczelność brzeżną koron po ich zacementowaniu, poczynili następujące spostrzeżenia:

– 1) najlepszym środkiem zapewniającym szczelność brzeżną jest dwuwarstwowe pokrycie błonką ochronną (cavity varnish) przydziąsłowej części korony zęba,

– 2) na przepuszczalność brzeżną ma wpływ dokładność przylegania korony do zęba i grubość warstwy cementu im lepsze przyleganie i cieńsza warstwa, tym mniejsza przepuszczalność brzeżna.

Czytaj Dalej

Korony celuloidowe

Korony celuloidowe zapewniają dobry efekt estetyczny dopiero po wypełnieniu ich wnętrza szybkopolimeryzującym tworzywem akrylowym barwie zbliżonej do zębów sąsiednich. Zaletą ich jest łatwe dostosowanie.

Korony fabryczne z akrylu i poliwęglanu produkowane są w różnych kształtach i rozmiarach (podobnie jak korony celuloidowe). Barwą są zbliżone do najczęściej występujących kolorów zębów naturalnych.

Czytaj Dalej

Umocowanie protez

Umocowanie protez twarzy może być zewnętrzne, wewnętrzne (wewnątrzustne, wewnątrzuszne i wewnątrznosowe) i mieszane.

Do u mocowań zewnętrznych należą okulary utrzymujące protezę oka z częścią oczodołu, protezę policzka lub protezę ucha. Elementem utrzymującym protezę ucha może być również sprężynująca taśma metalowa biegnąca poprzez szczyt głowy, jak również różnego rodzaju kleje tkankowe.

Czytaj Dalej

Cementy krzemowo-fosforanowe

Proszek stanowi mieszaninę tlenku cynku i tlenku magnezu z dodatkiem szkła krzemowo-glinowego oraz niewielkich ilości magnezu, fluoru, fosforu, wapnia i sodu. W skład płynu wchodzi kwas ortofosforowy, woda, fosforan glinowy i fosforan cynkowy.

Cement krzemowo-fosforanowy stosowany jest do samodzielnych wypełnień oraz do osadzania protez stałych. Na skutek swojej przezierności pozwala uzyskać dobry efekt estetyczny osadzanych na nim koron akrylowych i porcelanowych. Wytrzymałość na ściskanie jest wyższa niż cementu fosforanowego i wynosi od 140 do 175 (MPa). Rozpuszczalność w wodzie ma większą, a w kwasach organicznych mniejszą od cementu fosforanowego. Z uwagi na dużą zawartość kwasów (niskie pH) może być toksyczny dla miazgi, co wymaga każdorazowej jej ochrony. Grubość wytwarzanej powłoki jest większa niż cementu fosforanowego, ale odpowiednia dla osadzania protez stałych. Ze względu na zawartość fluoru wywiera działanie przeciwpróchnicze. Sposób postępowania identyczny jak dla cementu fosforanowego, jest jednak rzadziej od niego używany do osadzania protez stałych.

Czytaj Dalej