Category Dentysta

Korony metalowe

Korony metalowe produkowane są w postaci łusek, które następnie docina się i kształtuje kleszczykami protetycznymi. Niektóre z nich posiadają fabrycznie ukształtowaną powierzchnię żującą i wypukłości boczne. Po wygładzeniu kamieniem ostrych brzegów, korony metalowe osadza się na fleczer lub cement, polecając pacjentowi zewrzeć zęby. Plastyczność metalu umożliwia łatwe dostosowanie koron do warunków zwarciowych.

Czytaj Dalej

Korony amalgamatowe

Korony amalgamatowe stosuje się na zęby trzonowe, rzadziej na przed- trzonowe z żywą miazgą, w przypadkach kiedy część koronowa jest tak zniszczona, że nie zapewnia wystarczającego utrzymania dla korony protetycznej. Można je zaliczyć do koron całkowitych. Według Littmana i współprac, korony amalgamatowe zapewniają następujące korzyści:

chroni przed przedostawaniem się amalgamatu w głąb kieszonki dziąsło- wej, w czasie jego kondensacji. Od strony powierzchni żującej pierścień zostaje skrócony na tyle, aby umożliwić swobodne ruchy żujące. Po docięciu pierścienia brzegi jego zostają wygładzone, a następnie za pomocą kleszczyków protetycznych oraz kowadełka i młoteczka ukształtowane wypukłości przedsionkowo-językowe i styczne. Szczególnie ważne jest odtworzenie odpowiednich styków z zębami sąsiednimi. W tym celu w tych odcinkach pierścień zostaje wycieniony lub nawet sperforowany, aby umożliwić bezpośredni kontakt płaszczyznowy z zębami sąsiednimi. Styki powinny być usytuowane możliwie blisko powierzchni żującej. Dostosowany pierścień umieszcza się na zębie, a w przestrzeniach mię- dzyzębowych umieszcza plastykowe lub drewniane kliny, które stabilizują położenie pierścienia oraz dodatkowo zabezpieczają kieszonkę dzią- słową przed przedostawaniem się do niej amalgamatu. W czasie nakładania amalgamatu i jego kondensacji należy zwrócić uwagę na dokładne odtworzenie styków. W okresie kiedy amalgamat jest jeszcze plastyczny, poleca się pacjentowi delikatnie zwierać zęby i wykonywać ruchy boczne i doprzednie. Ma to na celu wstępne ukształtowanie powierzchni żującej.

Czytaj Dalej

Korony tymczasowe

Korony tymczasowe są uzupełnieniami protetycznymi przewidzianymi do czasowego użytkowania w jamie ustnej. Istnieje wiele korzyści w ich stosowaniu, z których można wymienić następujące:

– 1. Jako korona ochronna osłania miazgę zęba przed niekorzystnymi wpływami zewnętrznymi, zwłaszcza termicznymi. Oszlifowany ząb, pozbawiony w sposób gwałtowny osłony szkliwa, stanowi ranę tkankową wymagającą pokrycia.

Czytaj Dalej

Cementy tlenkowo-cynkowo-eugenolowe

Cementy tlenkowo-cynkowo-eugenolowe stosuje się w zasadzie do czasowego osadzania protez stałych, jednak okres ich przebywania w jamie ustnej może być przedłużany. Cementy zawierające składniki dodatkowe stosowane są zwykle do trwałego osadzania protez.

Wszystkie trzy wyżej opisane rodzaje cementów łączą się z tkankami zęba tylko na drodze retencji mechanicznej.

Czytaj Dalej

Wskazania do stosowania mostów

Wskazaniem do wykonania mostu jest obecność w jamie ustnej filarów, których liczba, jakość i rozmieszczenie umożliwiają oparcie na nich protezy stałej i przenoszenie sił żucia mieszczących się w granicach fizjo^- logicznej wydolności tych filarów. Podane przez Galasińską-Landsberge- rową wskazania do stosowania mostów, takie jak: dostateczna liczba filarów, pomyślne ich rozmieszczenie, dobre umocowanie w zębodole, równoległość osi długich koron lub korzeni oraz dobre ukształtowanie ana-tomiczne filarów – przyjęte i stosowane przez wiele lat w naszym kraju w świetle ostatnich badań i doświadczeń wydają się znacznie zaniżone. Szczególnie dwa ostatnie warunki nie muszą być spełnione, aby można było prawidłowo wykonać most. Zastosowanie wkładu jako elementu łączącego przęsło z filarem lub osadzenie mostu na kompozycie umożliwia jego wykonanie przy nierównoległych filarach. Również dobre ukształtowanie anatomiczne filarów nie jest konieczne dla dobrego utrzymania mostu. Nawet na zębach o niekorzystnym kształcie anatomicznym przez zastosowanie dodatkowych rowków, ćwieków okołomiazgowych oraz osadzenie mostu przy użyciu cementu łączącego się chemicznie z zębem i koroną metalową, umożliwia się dobrą retencję mostu i jego długocza- sowe użytkowanie. Jak stwierdza Nyąuist, stosowanie ćwieków okołomiazgowych dla lepszego zakotwiczenia koron jest z pełnym powodzeniem stosowane w Szwecji od wielu lat.

Czytaj Dalej

Według materiałów Warszawskiej Kliniki Protetyki Stomatologicznej

Według materiałów Warszawskiej Kliniki Protetyki Stomatologicznej w latach 1976-1980 powodem zaburzeń zwarcia były w 16% wady wrodzone. w 41% wady nabyte i w 43% wady mieszane. Najczęściej spoty- ‚ kanym rodzajem zaburzeń zwarcia były zgryzy głębokie, nadzgryzy, patologiczne starcia zębów, rozszczepy podniebienia i związane z nimi nieprawidłowości w obrębie łuków zębowych oraz zgryzy krzyżowe.

Czytaj Dalej

Przęsło mostu

Przęsło mostu może być umocowane obustronnie i wówczas uzupełnienie takie nazywa się mostem dwubrzeżnym, a przy umocowaniu jednostronnym, mostem jednobrzeżnym. Mosty jednobrzeżne, z uwagi na niekorzystny rozkład sił żucia działających na filar, mogą być stosowane wybiórczo, w ściśle określonych przypadkach.

W zależności od rodzaju tworzywa użytego do ich budowy mosty można podzielić na jednolite metalowe, porcelanowe lub akrylowe oraz na mosty złożone, metalowo-akrylowe i metalowo-porcelanowe.

Czytaj Dalej

Proteza małżowiny usznej

Materiały, z których wykonuje się protezy mogą być sztywne lub elastyczne. Jedne i drugie mają swoje zalety i wady. Materiały sz ty w- n e, z których najczęściej używane jest tworzywo akrylowe, posiadają większą wytrzymałość mechaniczną, dają się lepiej umocować, łatwo je- dostosować przez obróbkę i utrzymać w dobrym stanie higienicznym.. Materiały elastyczne, jak plastyfikowane tworzywo akrylowe czy

Czytaj Dalej

Cementy tlenkowo-cynkowo-eugenolowe

Mogą one stanowić prostą mieszaninę tlenku cynku z eugenolem lub zawierać dodatki poprawiające ich właściwości. W tym drugim przypadku w skład proszku, oprócz tlenku cynku, wchodzą jeszcze octan cynku i żywice, zaś płyn zawiera eugenol, rozpuszczalne żywice, kwas octowy,, oleje mineralne i roślinne.

Odporność na ściskanie różni się w zależności od dodatkowych składników i wynosi od 1 do 105 (MPa). Grubość powłoki osiąga wielkości od 36 do 74 .!a-m, a więc mieści się w granicach dopuszczalnych dla osadzania protez stałych. Rozpuszczalność w wodzie jest niewielka i wynosi od 0,01 do 0,08%. Zdaniem większości autorów cementy te nie drażnią miazgi i posiadają dobrą szczelność brzeżną. Mogą jednak drażnić kontaktującą z nimi tkankę łączną.

Czytaj Dalej

Wybór metody leczenia protetycznego

Wybór metody leczenia protetycznego zależny jest od przyczyn wywołujących dane zaburzenia zwarcia oraz od rozległości zmian.

Celem protetycznego leczenia nabytych zaburzeń zwarcia jest przywrócenie prawidłowego wzajemnego stosunku łuków zębowych, właściwej relacji żuchwy do szczęki i odpowiedniego umieszczenia głów żuchwy w dołach stawowych. W zaburzeniach wrodzonych, a zwłaszcza mieszanych (wrodzonych i nabytych), takich jak np. zgryzy głębokie powikłane patologicznym starciem i przemieszczeniem pozostałych zębów, leczenie nie przywraca, lecz tworzy nowe stosunki zwarciowe żuchwy i szczęki. Są one czymś nowym, czego nigdy nie było w danym układzie stomatognatycznym i do których układ ten stopniowo musi się adaptować (Spiechowicz i Budkiewicz 1977). W związku z tym okres adaptacji może być w tych przypadkach dłuższy i wymaga większej cierpliwości ze strony pacjenta, o czym powinien on być wcześniej uprzedzony.

Czytaj Dalej