Category Dentysta

Po nakropleniu płynu na płytkę

Po nakropleniu płynu na płytkę, buteleczka powinna być natychmiast szczelnie zamknięta w celu uniknięcia zmiany proporcji składników, bardzo starannie dobranych przez producenta. W zależności od tego czy buteleczka znajduje się w środowisku suchym czy wilgotnym, ilość wody może się w płynie zmniejszać lub zwiększać, co wpływa niekorzystnie na jakość cementu i czas jego wiązania.

Czytaj Dalej

PROTETYCZNE LECZENIE ZABURZEŃ ZWARCIA

Do chwili obecnej nie ma jednej ogólnie akceptowanej definicji zaburzeń zwarcia. Można przyjąć, że tym mianem określa się nieprawidłowości zgryzowe i nienormalne położenie zębów, zaburzające właściwy stosunek żuchwy do szczęki i normalne żucie, a niekiedy również i prawidłową wymowę.

Muhlemann do nieprawidłowości zgryzowych zalicza: – a) zaburzenia w przedniotylnych stosunkach łuków zębowych tyło- zgryz i przodozgryz,

Czytaj Dalej

Postępowanie

Pierwszą czynnością jest pobranie wycisków do uzyskania modeli orientacyjnych górnego i dolnego. Na modelu orientacyjnym przeprowadza się wstępną analizę paralelometryczną, bada usytuowanie ścian bocznych zębów filarowych i ocenia zasięg szlifowania zębów. Szlifowanie zębów odbywa się wg tych samych zasad co dla innego rodzaju koron osłaniających i przy użyciu takiego samego zestawu instrumentów. Opra-cowane zęby filarowe powinny być do siebie równoległe. Pewne niedokładności mogą być wyrównywane ścianami koron wewnętrznych, które modeluje się pod kontrolą paralelometru, na modelu roboczym, uzyskanym z wycisku pobranego jedną z wcześniej opisanych metod.

Czytaj Dalej

Protezy twarzy

Rozwój chirurgii plastycznej umożliwił zastępowanie brakujących tkanek w obrębie części twarzowej czaszki metodami odtwórczymi i pozwolił na uzyskiwanie dobrych efektów estetycznych. W przypadkach, w których z różnych przyczyn nie można przeprowadzić leczenia chirurgicznego lub zakończyło się ono niepowodzeniem metodą z wyboru staje się postępowanie protetyczne, polegające na aloplastycznej odbudowie nosa, ucha, oka lub innych brakujących części powłok twarzy. Uzupełnienia takie nazywane są protezami twarzy lub epitezami, czy ektoprotezami (grupa III). Do chwili obecnej metodami protetycznymi nie udaje się osiągać w pełni zadowalających efektów estetycznych i postępowanie takie stanowi próbę kompromisu pomiędzy oczekiwaniami pacjenta a możliwościami technicznymi lekarza.

Czytaj Dalej

Wigdorowicz-Makowerowa

Wigdorowicz-Makowerowa, traktując problem zaburzeń zwarcia bardziej dynamicznie i kompleksowo, używa terminu zgryz urazowy, którym określa „zespół chorobowy charakteryzujący się zaburzeniami równowagi czynnościowej lub uszkodzeniem układu stomatognatyczne- go z towarzyszącym mu wzrostem napięcia nerwowo-mięśniowego”.

Przyczynami zgryzu urazowego są trudności w uzyskaniu centralnego zwarcia spowodowane przez różnego rodzaju przeszkody zgryzowe powstałe na skutek zmian patologicznych w obrębie łuków zębowych lub błędów w leczeniu stomatologicznym. Zdaniem ww. autorki zespół zgryzu urazowego występuje w trzech postaciach klinie z- n y c h: jako parodontopatia, nadmierne ścieranie zębów i artropatia. Towarzyszące im parafunkcje wywołują nadmierne napięcie mięśniowe działające destrukcyjnie zarówno na zęby, jak i na inne elementy układu stomatognatycznego.

Czytaj Dalej

Cementy polikarboksylowe

Cementy polikarboksylowe stanowią połączenie właściwości mechanicznych cementu fosforanowego z tolerancją tkankową cementu tlen- kowo-cynkowo-eugenolowego. Zastosowanie mają takie same jak cementy fosforanowe. Główną ich zaletą jest adhezja do szkliwa i zębiny. Niedogodnością jest konieczność dokładnego porcjowania proszku i płynu, których stosunek powinien się kształtować 1,5 : 1, krótki czas pracy i konieczność bardzo starannego oczyszczania powierzchni zęba w celu uzy-skania połączenia chemicznego cementu z tkankami zęba.

Czytaj Dalej

Cementy krzemowo-fosforanowe

Proszek stanowi mieszaninę tlenku cynku i tlenku magnezu z dodatkiem szkła krzemowo-glinowego oraz niewielkich ilości magnezu, fluoru, fosforu, wapnia i sodu. W skład płynu wchodzi kwas ortofosforowy, woda, fosforan glinowy i fosforan cynkowy.

Cement krzemowo-fosforanowy stosowany jest do samodzielnych wypełnień oraz do osadzania protez stałych. Na skutek swojej przezierności pozwala uzyskać dobry efekt estetyczny osadzanych na nim koron akrylowych i porcelanowych. Wytrzymałość na ściskanie jest wyższa niż cementu fosforanowego i wynosi od 140 do 175 (MPa). Rozpuszczalność w wodzie ma większą, a w kwasach organicznych mniejszą od cementu fosforanowego. Z uwagi na dużą zawartość kwasów (niskie pH) może być toksyczny dla miazgi, co wymaga każdorazowej jej ochrony. Grubość wytwarzanej powłoki jest większa niż cementu fosforanowego, ale odpowiednia dla osadzania protez stałych. Ze względu na zawartość fluoru wywiera działanie przeciwpróchnicze. Sposób postępowania identyczny jak dla cementu fosforanowego, jest jednak rzadziej od niego używany do osadzania protez stałych.

Czytaj Dalej

Al V MOSTY

Most jest to stałe uzupełnienie protetyczne, trwale osadzone w jamie ustnej, które nie może być z niej usunięte bez pomocy lekarza. W niektórych podręcznikach można się spotkać z nazwą most ruchomy, która oznacza ograniczone, ruchome uzupełnienie protetyczne osadzone na zębach filarowych za pomocą klamer, zasuw lub zamków, wyjmowane i zakładane samodzielnie przez pacjenta. Faktycznie nie jest to most, a tylko podparta, częściowa proteza o bardzo ograniczonej płycie i nazwa most wydaje się być w tym przypadku błędna.

Czytaj Dalej

Korony tymczasowe

Korony tymczasowe ze względu na ochronę przyzębia są zwykle koronami dodziąsłowymi. Mogą być użytkowane przez kilka lub kilkanaście dni, w okresie wykonywania trwałych uzupełnień protetycznych, lub nawet przez okres do kilku miesięcy, np. w procesie przebudowy warunków zwarciowych. Korony tymczasowe dzielą się na korony kosmetyczne, stosowane w odcinkach przednim i bocznym, i korony metalowe na zęby trzonowe, ewentualnie przedtrzonowe.

Czytaj Dalej

Umocowanie mieszane

Umocowanie mieszane stanowi połączenie podanych wyżej elementów retencyjnych. Wykonanie protez twarzy wymaga od lekarza dużego poczucia artyzmu i estetyki. Jak podaje Dreher imitację faktury powierzchni skóry twarzy można uzyskać za pomocą wycisku skórki cytryny. W wykonywaniu ektoprotez pomocne są fotografie twarzy z okresu przedoperacyj- nego lub powielony fragment twarzy osoby zdrowej, odpowiadającej fizjonomii pacjenta i uprzednio przez niego zaakceptowanej.

Czytaj Dalej