Category Dentysta

Cementy polikarboksylowe

Zwane są również cementami polikarboksylowo-cynkowymi lub po- liakrylowymi. Należą do nowej generacji cementów, które oprócz mechanicznej retencji mają potencjalne zdolności do łączenia się z tkankami zęba chemicznie.

Proszek zawiera tlenek cynku, tlenek magnezu, tlenek glinu oraz fluorek cynawy. Płyn składa się z wodnego roztworu kwasu akrylowego z dodatkiem kopolimerów innych kwasów. W ostatnim okresie, w nowej generacji cementów, płyn do rozrabiania stanowi woda destylowana. Możliwość taką uzyskano na skutek dodania do proszku wysuszonego w próżni kwasu poliakrylowego. Odporność mechaniczna na ściskanie jest mniejsza niż cementu fosforanowego i wynosi od 63 do 84 (MPa). Grubość powłoki jest zbliżona i waha się w granicach od 16 do 48 |im. Rozpuszczalność w wodzie jest niewielka i wynosi 0,05%.

Czytaj Dalej

Fluor

Fluor jest jednym z najbardziej czynnych pierwiastków. W świeicie organicznym fluor znajduje się w każdym ustroju zwierzęcym i roślinnym jako stały składnik płynu komórkowego. Do- ustroju zwierzęcego dostaje się fluor wraz z wodą i pokarmami roślinnymi. Przeciętna zawartość fluoru w roślinach wynosi od 0,01 do 0,5%. W ustroju zwierzęcym fluor osadza się głównie w tkankach podporowych, a więc w kościach i zębach. Zawartość jego w kościach wynosi około 0,3%. Dane co do zawartości fluoru w zębach są różne: wahają się w granicach od 0,02 do 1,55%’.

Czytaj Dalej

Cementy fosforanowe

W skład proszku wchodzą tlenek cynku i tlenek magnezu. Płyn zawiera kwas ortofosforowy, wodę, fosforan glinowy i fosforan cynkowy. Jest to aktualnie najczęściej stosowany cement do osadzania koron i mostów. Jego wytrzymałość mechaniczna na ściskanie waha się od 84 do 140 (MPa), rozpuszczalność w wodzie około 0,3%, zaś rozpuszczalność w kwasach organicznych jest 20 do 30 razy większa. Po zacementowaniu jego grubość wynosi od 20 do 40 !-im, co jest całkowicie wystarczające dla większości stałych uzupełnień protetycznych, w których przestrzeń między uzupełnieniem a zębem może sięgać do 100 !.im (cyt. Zarb).

Czytaj Dalej

Protezy nakładkowe

Protezy nakładkowe: a – tymczasowa akrylowa proteza nakładkowa, b – długoczasowa proteza nakładkowa na bazie protezy szkieletowej.

Według Kulikowskiego i współprac, protetyczne leczenie zaburzeń zwarcia składa się z kilku okresów: – 1. Wstępnego, w którym przeprowadza się wnikliwą analizę przypadku i w razie potrzeby korektę zwarcia.

– 2. Wykonania protezy tymczasowej.

Czytaj Dalej

Zapalenie warg ziarniniakowe

Zapalenie warg ziarniniakowe (cheilhis granulomalosa) występuje najczęściej u kobiet w średnim wieku, przeważnie na górnej wardze. Etiologia niewyjaśniona. Choroba rozpoczyna się obrzękiem wargi,

czemu towarzyszą często podwyższona ciepłota ciała, dreszcze i bóle głowy. Po pewnym czasie okresowo nawracający obrzęk ustala się. Jest niebolesny. W wardze można czasami wyczuć głęboko umiejsco-

Czytaj Dalej

Zawartość fluoru w wodzie

Zawartość fluoru w wodzie jest na ogół proporcjonalna do intensywności zabarwienia plam i w postaci ciężkiej wynosi ©koto 6 mg/L W tych przypadkach stwierdza się również powstawanie zmian mikroskopowych w zębach. W szkliwie znajdują się wówczas ogniska silnie zdeminaralizowane. Przebieg pryzmatów staje się nierównomierny, chaotyczny. Granica między szkliwem a zębiną jest nieregularna. Istota podstawowa zębiny również zatraca prawidłową budowę. W miazdze spostrzega się rozrosty naczyń krwionośnych.

Czytaj Dalej

Chorobowe ścieranie się zębów

Chorobowe ścieranie się zębów należy odróżnić od fizjologicznego (abrasio dentium physiologica), postępującego wolno w miarę starzenia się w miejscach stykania się ze sobą zębów przeciwstawnych podczas aktu żucia i w miejscach stycznych.

Chorobowe ścieranie się zębów jest dominującą cechą jednostki chorobowej noszącej nazwę „dziedzicznie nie dokończony rozwój zęba” (odontogenesis imperfecta hereditaria). Zmiejszenie zawartości składników mineralnych może dotyczyć szkliwa i zębiny (zęby Capdeponta), szkliwa (amelogenesis imperfecta) lub zębiny (deniinogenesis imperfecta). Niektórzy badacze uważają, że odontogenesis imperfecta jest poronną postacią osteogenetsis imperfecta hereditaria.

Czytaj Dalej

Ząb ze zgryzu

Niekiedy dla przyśpieszenia leczenia wyłącza się ząb ze zgryzu p.r.zez nieznaczne oszlifowanie zęba przeciwstawnego. Najtrudniejsze jest leczenie zapaleń ozębnej na tle zgorzeli miazgi. Skuteczność leczenia tych zapaleń uzależniona jest głównie od możliwości uzyskania bezpośredniej styczności z ozębną za pomocą narzędzia przez kanał izębat. W zębach jednofcorzeniowych jest to’ z reguły możliwe, natomiast w wieilckorzeniowych bardzo trudne, a najczęściej niemożliwe do osiągnięcia. W tych też przypadkach ząb usuwa się.

Czytaj Dalej

Kostniwo zewnętrzne

i komórkowe – zewnętrzne. W kostniwie zewnętrznym znajdują się komórki kostniwp- twórcze (cementoblasty), leżące w jamach posiadających liczne odgałęzienia. W od-

•gaięzieniach tych znajdują się wypustki cementoblastów łączące się z wypustkami sąsiednich komórek. Do kostniwa wnikają z ozębnej włókna zwane włóknami Sharpey’a. Kostniwo komórkowe uczestniczy w wytwarzaniu nowych warstw kostniwa. W wielokorzeniowych zębach osób starszych spostrzega się niekiedy kanały Haversa.

Czytaj Dalej

Choroba Moller-Barlowa

Choroba Moller-Barlowa (morbus Móller-Bcirlowi) jest gnilcem wieku dziecięcego. Występuje najczęściej między 6 miesiącem a 2 rokiem życia w następstwie nieodpowiedniego żywienia dziecka sztucznym pokarmem.

Objawy polegają na krwawieniach podokostnowych, głównie na granicy trzonów kośei z nasadami, do układu moczowego i w jamie ustnej. U dzieci mających zęby może powstać obrzęk dziąseł.

Czytaj Dalej