Leczenie

Leczenie sprowadza się do przyżegania wykwitów 1-5% roztworem azotanu sreibra, pędzlowań przeciwzapalnych i znieczulających (boraks z gliceryną i anestezyną, 2’°/o roztwór pantokaiiny). Ogólnie stosuje się witaminy C i ‚zespół E. W ciężkich przypadkach często bardzo korzystnie działa aureoimycyna,

A. f t y przewlekle nawrotowe, Afty przewlekle nawrotowe (aphlhae chronice recidivae) są chorobą o nieznanej etiologii. Spostrzega się niekiedy ich związek z uczuleniem, urazami mechanicznymi błony śluzowej, z obecnością pasożytów jelitowych, z chorobami przewodu pokarmowego, z okresem miesiączlkowania i ciążą. Występują przeważnie u dorosłych. Wykwity są nieliczne (1-3), dość duże (wielkości grochu i większe), nieraz o kształcie nierecuralnym, mniej bolesne niż w zapaleniu aftowym. Afty przewlekle nawrotowe umiejscawiają się przeważnie w przedsionku jamy ustnej, na języku, wargach i przednich fałdach podniebiennych. Choroba trwa 4-8 dni i charakteryzuje się nawrotami, niekiedy przez wiele lat, a nawet przez całe życie chorego. Przerwy między nawrotami bywają od kilku dni do kilku miesięcy. Znane są również przypadki przebiegające beiz przerw. Choroba może ustąpić samoistnie.

Niekiedy choroba ma przebieg znacznie cięższy. Afty są rozległe, ubytki błony śluzowej głębokie, w formie owrzodzeń, które gojąc się pozostawiają ściągające blizny. Tak przebiegające afty nawrotowe określają niektórzy niezbyt trafnym terminem jako okofogruczoilowe martwicze nawracające zapalenie błoiny śluzowej (periadenitis mucosae nec.rotica recurrens).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>