Korony celuloidowe

Korony celuloidowe zapewniają dobry efekt estetyczny dopiero po wypełnieniu ich wnętrza szybkopolimeryzującym tworzywem akrylowym barwie zbliżonej do zębów sąsiednich. Zaletą ich jest łatwe dostosowanie.

Korony fabryczne z akrylu i poliwęglanu produkowane są w różnych kształtach i rozmiarach (podobnie jak korony celuloidowe). Barwą są zbliżone do najczęściej występujących kolorów zębów naturalnych.

Czytaj Dalej

Umocowanie protez

Umocowanie protez twarzy może być zewnętrzne, wewnętrzne (wewnątrzustne, wewnątrzuszne i wewnątrznosowe) i mieszane.

Do u mocowań zewnętrznych należą okulary utrzymujące protezę oka z częścią oczodołu, protezę policzka lub protezę ucha. Elementem utrzymującym protezę ucha może być również sprężynująca taśma metalowa biegnąca poprzez szczyt głowy, jak również różnego rodzaju kleje tkankowe.

Czytaj Dalej

Cementy krzemowo-fosforanowe

Proszek stanowi mieszaninę tlenku cynku i tlenku magnezu z dodatkiem szkła krzemowo-glinowego oraz niewielkich ilości magnezu, fluoru, fosforu, wapnia i sodu. W skład płynu wchodzi kwas ortofosforowy, woda, fosforan glinowy i fosforan cynkowy.

Cement krzemowo-fosforanowy stosowany jest do samodzielnych wypełnień oraz do osadzania protez stałych. Na skutek swojej przezierności pozwala uzyskać dobry efekt estetyczny osadzanych na nim koron akrylowych i porcelanowych. Wytrzymałość na ściskanie jest wyższa niż cementu fosforanowego i wynosi od 140 do 175 (MPa). Rozpuszczalność w wodzie ma większą, a w kwasach organicznych mniejszą od cementu fosforanowego. Z uwagi na dużą zawartość kwasów (niskie pH) może być toksyczny dla miazgi, co wymaga każdorazowej jej ochrony. Grubość wytwarzanej powłoki jest większa niż cementu fosforanowego, ale odpowiednia dla osadzania protez stałych. Ze względu na zawartość fluoru wywiera działanie przeciwpróchnicze. Sposób postępowania identyczny jak dla cementu fosforanowego, jest jednak rzadziej od niego używany do osadzania protez stałych.

Czytaj Dalej

Korony metalowe

Korony metalowe produkowane są w postaci łusek, które następnie docina się i kształtuje kleszczykami protetycznymi. Niektóre z nich posiadają fabrycznie ukształtowaną powierzchnię żującą i wypukłości boczne. Po wygładzeniu kamieniem ostrych brzegów, korony metalowe osadza się na fleczer lub cement, polecając pacjentowi zewrzeć zęby. Plastyczność metalu umożliwia łatwe dostosowanie koron do warunków zwarciowych.

Czytaj Dalej

Korony amalgamatowe

Korony amalgamatowe stosuje się na zęby trzonowe, rzadziej na przed- trzonowe z żywą miazgą, w przypadkach kiedy część koronowa jest tak zniszczona, że nie zapewnia wystarczającego utrzymania dla korony protetycznej. Można je zaliczyć do koron całkowitych. Według Littmana i współprac, korony amalgamatowe zapewniają następujące korzyści:

chroni przed przedostawaniem się amalgamatu w głąb kieszonki dziąsło- wej, w czasie jego kondensacji. Od strony powierzchni żującej pierścień zostaje skrócony na tyle, aby umożliwić swobodne ruchy żujące. Po docięciu pierścienia brzegi jego zostają wygładzone, a następnie za pomocą kleszczyków protetycznych oraz kowadełka i młoteczka ukształtowane wypukłości przedsionkowo-językowe i styczne. Szczególnie ważne jest odtworzenie odpowiednich styków z zębami sąsiednimi. W tym celu w tych odcinkach pierścień zostaje wycieniony lub nawet sperforowany, aby umożliwić bezpośredni kontakt płaszczyznowy z zębami sąsiednimi. Styki powinny być usytuowane możliwie blisko powierzchni żującej. Dostosowany pierścień umieszcza się na zębie, a w przestrzeniach mię- dzyzębowych umieszcza plastykowe lub drewniane kliny, które stabilizują położenie pierścienia oraz dodatkowo zabezpieczają kieszonkę dzią- słową przed przedostawaniem się do niej amalgamatu. W czasie nakładania amalgamatu i jego kondensacji należy zwrócić uwagę na dokładne odtworzenie styków. W okresie kiedy amalgamat jest jeszcze plastyczny, poleca się pacjentowi delikatnie zwierać zęby i wykonywać ruchy boczne i doprzednie. Ma to na celu wstępne ukształtowanie powierzchni żującej.

Czytaj Dalej

Korony tymczasowe

Korony tymczasowe są uzupełnieniami protetycznymi przewidzianymi do czasowego użytkowania w jamie ustnej. Istnieje wiele korzyści w ich stosowaniu, z których można wymienić następujące:

– 1. Jako korona ochronna osłania miazgę zęba przed niekorzystnymi wpływami zewnętrznymi, zwłaszcza termicznymi. Oszlifowany ząb, pozbawiony w sposób gwałtowny osłony szkliwa, stanowi ranę tkankową wymagającą pokrycia.

Czytaj Dalej

Cementy tlenkowo-cynkowo-eugenolowe

Cementy tlenkowo-cynkowo-eugenolowe stosuje się w zasadzie do czasowego osadzania protez stałych, jednak okres ich przebywania w jamie ustnej może być przedłużany. Cementy zawierające składniki dodatkowe stosowane są zwykle do trwałego osadzania protez.

Wszystkie trzy wyżej opisane rodzaje cementów łączą się z tkankami zęba tylko na drodze retencji mechanicznej.

Czytaj Dalej

Wskazania do stosowania mostów

Wskazaniem do wykonania mostu jest obecność w jamie ustnej filarów, których liczba, jakość i rozmieszczenie umożliwiają oparcie na nich protezy stałej i przenoszenie sił żucia mieszczących się w granicach fizjo^- logicznej wydolności tych filarów. Podane przez Galasińską-Landsberge- rową wskazania do stosowania mostów, takie jak: dostateczna liczba filarów, pomyślne ich rozmieszczenie, dobre umocowanie w zębodole, równoległość osi długich koron lub korzeni oraz dobre ukształtowanie ana-tomiczne filarów – przyjęte i stosowane przez wiele lat w naszym kraju w świetle ostatnich badań i doświadczeń wydają się znacznie zaniżone. Szczególnie dwa ostatnie warunki nie muszą być spełnione, aby można było prawidłowo wykonać most. Zastosowanie wkładu jako elementu łączącego przęsło z filarem lub osadzenie mostu na kompozycie umożliwia jego wykonanie przy nierównoległych filarach. Również dobre ukształtowanie anatomiczne filarów nie jest konieczne dla dobrego utrzymania mostu. Nawet na zębach o niekorzystnym kształcie anatomicznym przez zastosowanie dodatkowych rowków, ćwieków okołomiazgowych oraz osadzenie mostu przy użyciu cementu łączącego się chemicznie z zębem i koroną metalową, umożliwia się dobrą retencję mostu i jego długocza- sowe użytkowanie. Jak stwierdza Nyąuist, stosowanie ćwieków okołomiazgowych dla lepszego zakotwiczenia koron jest z pełnym powodzeniem stosowane w Szwecji od wielu lat.

Czytaj Dalej

Według materiałów Warszawskiej Kliniki Protetyki Stomatologicznej

Według materiałów Warszawskiej Kliniki Protetyki Stomatologicznej w latach 1976-1980 powodem zaburzeń zwarcia były w 16% wady wrodzone. w 41% wady nabyte i w 43% wady mieszane. Najczęściej spoty- ‚ kanym rodzajem zaburzeń zwarcia były zgryzy głębokie, nadzgryzy, patologiczne starcia zębów, rozszczepy podniebienia i związane z nimi nieprawidłowości w obrębie łuków zębowych oraz zgryzy krzyżowe.

Czytaj Dalej

Przęsło mostu

Przęsło mostu może być umocowane obustronnie i wówczas uzupełnienie takie nazywa się mostem dwubrzeżnym, a przy umocowaniu jednostronnym, mostem jednobrzeżnym. Mosty jednobrzeżne, z uwagi na niekorzystny rozkład sił żucia działających na filar, mogą być stosowane wybiórczo, w ściśle określonych przypadkach.

W zależności od rodzaju tworzywa użytego do ich budowy mosty można podzielić na jednolite metalowe, porcelanowe lub akrylowe oraz na mosty złożone, metalowo-akrylowe i metalowo-porcelanowe.

Czytaj Dalej