Ząb ze zgryzu

Niekiedy dla przyśpieszenia leczenia wyłącza się ząb ze zgryzu p.r.zez nieznaczne oszlifowanie zęba przeciwstawnego. Najtrudniejsze jest leczenie zapaleń ozębnej na tle zgorzeli miazgi. Skuteczność leczenia tych zapaleń uzależniona jest głównie od możliwości uzyskania bezpośredniej styczności z ozębną za pomocą narzędzia przez kanał izębat. W zębach jednofcorzeniowych jest to’ z reguły możliwe, natomiast w wieilckorzeniowych bardzo trudne, a najczęściej niemożliwe do osiągnięcia. W tych też przypadkach ząb usuwa się.

Czytaj Dalej

Kostniwo zewnętrzne

i komórkowe – zewnętrzne. W kostniwie zewnętrznym znajdują się komórki kostniwp- twórcze (cementoblasty), leżące w jamach posiadających liczne odgałęzienia. W od-

•gaięzieniach tych znajdują się wypustki cementoblastów łączące się z wypustkami sąsiednich komórek. Do kostniwa wnikają z ozębnej włókna zwane włóknami Sharpey’a. Kostniwo komórkowe uczestniczy w wytwarzaniu nowych warstw kostniwa. W wielokorzeniowych zębach osób starszych spostrzega się niekiedy kanały Haversa.

Czytaj Dalej

Choroba Moller-Barlowa

Choroba Moller-Barlowa (morbus Móller-Bcirlowi) jest gnilcem wieku dziecięcego. Występuje najczęściej między 6 miesiącem a 2 rokiem życia w następstwie nieodpowiedniego żywienia dziecka sztucznym pokarmem.

Objawy polegają na krwawieniach podokostnowych, głównie na granicy trzonów kośei z nasadami, do układu moczowego i w jamie ustnej. U dzieci mających zęby może powstać obrzęk dziąseł.

Czytaj Dalej

Strefa specjalna błony śluzowej

Strefa specjalna błony śluzowej tworzy część grzbietową języka. W nabłonku jej stwierdza się cechy rogowacenia. Na przedniej części (2/3) grzbietu i brzegach języka występują brodawki językowe.

Rozróżnia się: 1. Brodawki nitkowate (papillae fililormes) o kształcie stożka, występujące równomiernie i bardzo gęsto od końca do 2/3 części grzbietowej języka. Nabłonek ich ma cechy rogowacenia. Służą do rozcierania pokarmu o podniebienie twarde.

Czytaj Dalej

Gingiwektomia

W przypadku głębszych kieszonek patologicznych wykonuje się gingiwektomię, czyli odcięcie brzegu dziąsła, lub operację doszczętną według Cieszyńskiego, Widmana i Neumanna, czyli gingiwektomię połączoną z obnażeniem brzegów .zębodołowych z usunięciem martwa- ków kostnych i wygładzeniem nierówności wyrostka. Po kieretażu, gimgiwektomii i operacji doszczętnej zakłada się w przypadku ruchomości patologicznej zębów ligatury niciane lub druciane i zawsze opatrunek dziąsłowy ze specjalnych mas twardniejących.

Czytaj Dalej

Pemfigoid błony śluzowej

Pemfigoid błony śluzowej (pemphigoid mocosae) występuje głównie u starszych mężczyzn. Etiologia nie wyjaśniona. Często atakuje spojówkę oka i w 50% przypadków skórę. Wykwity w postaci pęcherzy, przeważnie podnabłonkowych, często nawracają. Nadżerki goją się pozostawiając blizny. Alcantolizy nie ma. Choroba ma przebieg łagodny, ale przewlekły.

Leczenie mało skuteczne, choć rokowanie co do życia jest dobre. Kortykosteroidy łagodzą stan zapalny. CHOROBY BŁONY ŚLUZOWEJ JAMY USTNEJ O PRZEWADZE ZMIAN MARTWICZO-WRZODZIEJĄCYCH

Czytaj Dalej

Ślinotok

w głąb oibejmując mięśnie, dochodząc do «kości i powodując jej martwicę. Chorobie towarzyszy ślinotok i cuchnienie z ust. Bóle samoistne i pod wpływem bodźców są znaczne. Utrudniają one spożywanie pokarmów i pielęgnowanie jamy ustnej i zębów.

.Ogólny stan chorego bywa różny. Na ogół choroba przebiega bez silniejszego odczynu ogólnego. Niekiedy jednak znacznemu osłabieniu towarzyszą bóle głowy i wysoka ciepłota ciała. Węzły chłonne pod- żuchwowe są powięksaone. i bolesne.

Czytaj Dalej

CHOROBY BŁONY ŚLUZOWEJ JAMY USTNEJ ZWIĄZANE Z ZABURZENIAMI WYDZIELANIA ŚLINY

Zmniejszane wydzielanie śliny (sialopoenia) ze wzglądu na dużą rozpiętość w czynności wydzielniczej gruczołów ślinowych (ocl 2,5- j 00 ml/godz. śliny spoczynkowej) uważane jest za objaw chorobowy, jeżeli chorzy skarżą się na suchość błony śluzowej jamy ustnej (xerostomia). Rozróżnia się kserostomię prawdziwą (xerostomia vera) i rzekomą (spuria). O kserostomii prawdziwej mówi się wówczas, gdy czucie suchości w jamie ustnej łączy się z mniejszym wydzielaniem śliny (poniżej 8-10 ml/godz.). Przyczyny kserostomii prawdziwej są następujące: odwodnienie ustroju (choroby gorączkowe), niektóre leki (atropina), niektóre choroby ślinianek (stany zapalne, niedrożność przewodów), miażdżyca, niektóre stany psychiczne.

Czytaj Dalej

CHOROBY PRZYZĘBIA O CHARAKTERZE ZAPALNYM

Choroby przyzębia o ‚Charakterze żapalnym bywają powierzchowne (parodontopathia inilammata superiicialis) i głębokie (parodontopathia inflammala protunda). Powierzchowne – są to zapalenia dziąseł (gin- givitis), a głębokie powstają w wyniku uszkadzającego działania tych zapaleń na kość wyrostka zębodołowego (parodonlitis) i są jedną z postaci parodontolizy (parodonloiysis).

Czytaj Dalej

Wywiad chorobowy

Wywiad chorobowy. Celem jego jest uzyskanie od chorego dokładnych i możliwie rzeczowych informacji, dotyczących aktualnych skarg, początku choroby, czasu jej trwania, dotychczasowego przebiegu oraz wyników leczenia, o ile było ono przeprowadzane.

Skargi chorych mogą być bardzo różnorodne, dotyczą one najczęściej doznań bólowych. Bóle mogą być samoistne, bądź też występują pod wpływem określonych bodźców. Mogą one mieć charakter napadowy, trwały lub promieniujący, pulsujący, rozpierający, kłujący. Znajomość charakteru bólu ma ważne znaczenie rozpoznawcze.

Czytaj Dalej