Wigdorowicz-Makowerowa

Wigdorowicz-Makowerowa, traktując problem zaburzeń zwarcia bardziej dynamicznie i kompleksowo, używa terminu zgryz urazowy, którym określa „zespół chorobowy charakteryzujący się zaburzeniami równowagi czynnościowej lub uszkodzeniem układu stomatognatyczne- go z towarzyszącym mu wzrostem napięcia nerwowo-mięśniowego”.

Przyczynami zgryzu urazowego są trudności w uzyskaniu centralnego zwarcia spowodowane przez różnego rodzaju przeszkody zgryzowe powstałe na skutek zmian patologicznych w obrębie łuków zębowych lub błędów w leczeniu stomatologicznym. Zdaniem ww. autorki zespół zgryzu urazowego występuje w trzech postaciach klinie z- n y c h: jako parodontopatia, nadmierne ścieranie zębów i artropatia. Towarzyszące im parafunkcje wywołują nadmierne napięcie mięśniowe działające destrukcyjnie zarówno na zęby, jak i na inne elementy układu stomatognatycznego.

Zaburzenia w obrębie układu stomatognatycznego mogą być wrodzone, nabyte lub obydwa te czynniki łącznie mogą być ich przyczyną. Według Orlik-Grzybowskiej wady wrodzone powstają w życiu wewnątrzpłodowym i odnoszą się do okresu życia zarodkowego bądź do stadium płodowego. Wady nabyte powstają niekiedy w czasie porodu, zazwyczaj jednak ma to miejsce już po urodzeniu. Mogą one występować przed okresem ząbkowania, w uzębieniu mlecznym, mieszanym lub stałym. Wady mieszane powstają wówczas, gdy do wad wrodzonych dołączają się wady nabyte, np. wczesna utrata pierwszych trzonowców przyczynia się do powstania nadzgryzu u pacjentów z rozszczepem podniebienia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>