Zapalenie języka zanikowe

Zapalenie języka zanikowe (giossitis atrophica) może być częściowe (glossitis atrophica partialis) lub całkowite (giossitis atrophica totalis). Najczęściej przebieg choroby jest przewlekły. Charakteryzuje się sto- , pniowym zmniejszaniem się brodawek językowych aż do ich całkowitego zaniku. Błona śluzowa języka jest cienka, gładka, przeważnie sucha. Słabe nawet urazy mogą wówczas doprowadzić do pęknięć śluzówki i do powstawania nadżerek lub owrzodzeń odleżynowych.

Ostry przebieg choroby zaczyna się obrzękiem, zaczerwienieniem języka i rozrostem brodawek grzybowatych. Dopiero w późniejszej fazie następuje zanik. W początkowej postaci zaniku języka,, jeszcze w obecności brodawek, udaje się niekiedy wykryć tło choroby za po-

mocą analitycznej lampy kwarcowej (lampy Wooda). Język prawidłowy w świetle tej lampy (badania dokonuje się w ciemni) świeci cegla- sto lub pomarańczowo. Jeżeli zanik występuje na tle niedoboru witamin zespołu B i żelaza – świecenie jest fioletowe. Język pozbawiony brodawek zawsze świeci fioletowo.

Nierzadko do zapalenia języka zanikowego dołącza się przeczulica języka (glossodynia). Zapalenie zanikowe języka występuje w ostrej postaci również w przebiegu niedokrwistości Adddsona-Biermera. Na języku nie spostrzega się nalotu. Na grzbiecie wyciągniętego języka uwidaczniają się poprzeczne, anemiczne smugi. Jest to tzw. objaw Arndta. Ten typ zapalenia określa się jako zapalenie języka Hunter-Mółlera (glossiais Hunler-Mólleri). Występuje ono łącznie z przeczulicą języka i z zapaleniem kątów ust. Zabarwienie błony śluzowej jamy ustnej jest blade. Podobne objawy wywołuje niedokrwistość niedobarwliwa (dołącza się często kseriostomia), sprue, niedokrwistość apłastyczna i cukrzyca.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>