Zapalenie nieżytowe

Zapalenie nieżytowe błony śluzowej jamy ustnej może obejmować rozległe iokolice, a nawet całą jamę ustną (stomatitis catarrhalis), lub też może ograniczać się do dziąseł (gingivitis calairhalis). Jest to stan chorobowy poprzedzający większiość wykwitów pojawiających się w jamie ustnej (afty, owrzodzenia, pęcherze itd.), będący również samodzielną jednostką chorobową. Charakteryzuje się rumieniem (przekrwie-niem) błony śluzowej, niekiedy obrzękiem, wzmożonym złuszczaniem się nabłonka, tworzeniem się nalotu na błonie śluzowej i zębach, śLiino-

tokiem, a czasem cuchnieniem z ust (ioeloi ex ore) i upośledzeniem smaku. W postaci ostrej dołączają się bóle samoistne. Zapalenie nieżytowe często wiilkła się zakażeniem paciorkowcowym i gronkowcowym.

Przyczyną zapalenia nieżytowego moigą być: urazy, np. kamień nazębny, ostre brzegi korzeni, nieprawidłowo wykonane korony, mosty, wypełnienia, drażnienie alkoholem, dymem tytoniowym (stomatitis iumaniiam seu nicoliana) i wiele innych. Z czynników ogólnycih choroby przewodu pokarmowego, niedobory witamin, cukrzyca, ‚zatrucia itp. U kobiet dużą rolę odgrywia tło hormonalne – zapalenie to poja-wia się niekiedy w przebiegu ciąży i miesiączkicwanła.

Leczenie zapaleniia nieżytowego polega przede wszystkim na usunięciu urazów i leczeniu choroby podstawowej, o ile taka istnieje. Miejscowo stosuje się środki bakteriobójcze (barwniki anilinowe do pędzlowania, płukanki tymolowe, riwąmol 1-2’%, przeciwzapalne (Aphtin), ściągające (szałwia, .kora dębowa, rumianek). Ogólnie – witaminy C i zespół B.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>