ZŁOGI NAZĘBNE

Nalot nazębny. Nalot nazębny jest to miękka masa osiadająca na koronach zębów. Spotyka się nalot biały, brąziowy i zielony. Biały nalot powstaje w mniejszej lub większej ilości u każdego ,człowieka, szczególnie w cią-fu nocy – wówczas gdy nie ma samooczyszczenia zębów. Ur.-.\jj- scawia się głównie w okolicy szyjek zębów. Składa się ze złuszczonyich komórek nabłonka błony śluzowej jamy ustnej, z resztek pokarmowych, drobnoustrojów, ciałek ślinowych i śluzu. Nie usuwany gromadzi się w znacznych ilościach i może pokrywać całe korony zębów. Stanowi również podstawę do odkładania się kamienia nazębnego. Brązowy nalot powstaje w wyniku przebarwienia białego nalotu lub szkliwa barwnikami pochodzenia bakteryjnego lub pokarmowymi. Może też być wynikiem przebarwienia zębów produktami spalania tytoniu. Zielony nalot, zwany inaczej nalotem Priestley’a, występuje u dzieci na brzegu dziąsłowym wargowej powierzchni górnych siekaczy. Przyczyna jego powstawania jest nie wyjaśniona. Pewne znaczenie przypisuje się gruźlicy, fluoryzującym bakteriom i grzybom. Do usunięcia białego nalotu wystarcza czyszczenie zębów szczoteczką. Naloty brązowy i zielony, wnikające w błonę Nasmytha, są trudne do usunięcia. Usuwa się je maszynowo za pomocą gładzików, a niekiedy kamienia karborundowego.

Kamień nazębny. Kamień nazębny (calculus dentalis) składa się w 20% z elementów tworzących nalot nazębny, w 78% z fosforanu wapnia, i w 2% z węglanu wapnia. Jest twardą masą odkładającą się u większości osób dorosłych, szczególnie w miejscach, w których nie ma samooczyszczania. Kamień nazębny bywa naddziąsłowy (calculus supragingivalis) i poddziąsłowy (calculus subgingivalis). Kamień nazębny poza tym, że zawiera duże ilości bakterii, stale nawarstwiając się bywa czynnikiem drażniącym dziąsło, a więc przyczyną stanów zapalnych przyzębia. Może również niszczyć aparat utrzymujący ząb. Mechanizm powstawania .kamienia nazębnego jest niejasny. Wiadomo, że sole wapnia pochodzą ze śliny, wytrącają się z niej być może skutkiem uwolnienia C02 w niej zawartego albo w następstwie gromadzenia się koloidów śliny dookoła ,, jądra”, ktćryr.n mcże być nalot nczębny. Ki mień na- zębny usuwa się za pomocą specjalnych narzędzi.

CHOROBY BŁONY ŚLUZOWEJ JAMY USTNEJ. Błona śluzowa jamy ustnej pokryta jest nabłonkiem wielowarstwowym płaskim. Najbardziej powierzchownie znajduje się warstwa zewnętrzna nabłonka (tzw. rogowa – stratum corneum) o komórkach z jądrami przeważnie spłaszczonymi. Rzadko warstwa ta jest bezjądrzasta. Pod nią spotyka się niekiedy w nabłonku dziąsła i podniebienia twardego warstwę ziarnistą (stratum granulosum) składającą się z kilku rzędów (1-3) komórek wrzecionowatych z ziarenkami keratohialiny. W miejscach, w których wystę-

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>